Przyroda w obiektywie bronka - blog: kwiecień 2008

Biebrzański Park Narodowy - drugi całkowicie pozbawiony światła dzień

W sobotę wschód słonka nie wystąpił... znaczy pogoda nie zachęciła do wstania.
Dopiero śniadanko wygoniło nas z łóżkek. Po śniadanku krótka inspekcja, celem weryfikacji, zapasów... Jest dobrze - jedzenia starczy jeszcze na parę dni :-)

Potem niespiesznie, jako że pogoda wcale nie zachęcała do zdjęć, ruszyliśmy w drogę.
Dość szybko spotkaliśmy mojego chyba pierwszego w życiu łosia przy Carskiej Drodze....

Widok zatrzymanego na drodze pojazdu, wcale owego osobnika nie przestraszył, niestety zapewnił nam błyskawicznie towarzystwo..... Owo towarzystwo z krzykiem oznajmiło, że będzie tego łosia podchodzić.... resztę pozostawię bez komentarza.... Podjechaliśmy kawałek dalej... tak w sumie to nie wiem dlaczego wyzwoliłem migawkę.... chyba zupełnie mnie ta cyfra pozbawiła szacunku dla zdjęć i widza...

Następnie nie przejmując się zupełnym brakiem światła udaliśmy się fotografować tokujące bataliony w okolicach Grądów Woniecko... Jak pech to pech... bataliony postanowiły totalnie zignorować bronka (pewnie dlatego ze do tej pory totalnie bronek je ignorował) i nie wystąpiły w ilościach mających jakiekolwiek znaczenie kulinarno-fotograficzne.
Wciąż nie przejmując się brakiem światła, postanowiłem za to wyzwolić trochę żółtych kwiatków...

O tu jeszcze torche Knieci rosnie:

Jeszcze kilka kadrów raczej niż zdjęć popełniłem, coby mi Komorowscy nie truli, że pionów nie robie, a więc najpierw pion jasny...

i zaraz po nim pion ciemny

W końcu, i jakiś marny batalion się ulitował i wystąpił... W nagrodę został uwieczniony w stylu "otoptak"

W drodze powrotnej coś mnie podkusiło i skręciłem na jedna taką łakę.... skończyło się ponad godziną wygrzebywania pojazdu z błotka. Bezskutecznego zresztą wykopywania... dopiero jakiś życzliwy fotograf ptaków (wziąwszy pod uwagę totalny brak światła, zapewne równie szalony lub przynajmniej zdesperowany) wyholował nas z błotka... Dzieki!!!

Następnie pojechaliśmy na miejsce gdzie rozciągał się ponoć najlepszy widok na BPN. Widok ten mimo braku światła postanowiłem dla nie tylko dla pamięci uwiecznić ;-)

Wreszcie wracamy na kolację.... już Carska Droga... już coraż bliżej jedzonka... jednak wciąż wypatruję łosi... W końcu widzę jakieś wychodzą na drogę... krzyczę STOP!... wysiadam z aparatem, rozglądam się za statywem... Taaaaak... ewidentnie ktoś tu był łosiem :-)

Powinienem w tym miejscu skończyć i napisać coś o kolacji może... albo nie... jeszcze jedno zdjęcie zrobione troszkę przed posiłkiem...zrobione bardziej ku pamięci by kiedyś przy porządnym świetle tam wrócić... może za rok?

Na dziś koniec relacji... a wracając do kolacji... była wyśmienita... :-)
c.d.n.

Etykiety: Biebrza BPN Biebrzański Park Narodowy, Fotografia, knieć błotna

Biebrzański Park Narodowy - pierwszy lekko mglisty dzień

Wreszcie się udało! Pojechałem do Biebrzańskiego Parku Narodowego. Wprawdzie praca i obowiązki rodzinne dość mocno skróciły mój wyjazd, ale wreszcie zobaczyłem BPN i jego okolice.

Pierwszy poranek nad Biebrzą - wschód wystąpił, mgły wystąpiły, słoneczko już nie za bardzo...
Za to wschód był bardzo przyjemny, uwielbiam mokre powietrze i blade delikatne mgły...
Zdjęć dużo nie zrobiłem, niech więc te wystarczą....

Widok na Jegrznie z drewnianego mostku w pobliżu wsi Kuligi

Jak zwykle lubie takie drzewka, gdzieś na łące gospodarzy,
na granicy BPN

I znów widok na Jegznie w pobliżu wsi Kuligi.

Takie bledziochy też bronek lubi... Okolice wsi Kuligi BPN.

Po bezkulkowym wschodzie przyszedł czas na pyszne śniadanko u Gospodarzy w Kuligach.
Pyszna jajecznica zrekompensowała całkowicie wczesne wstawanie i totalny brak kolorów o wschodzie.
Po śniadanku udaliśmy do Osowca na Ścieżkę edukacyjną "Kładka". W najbliższym sąsiedzctwie ścieżki edukacyjnej swoje gniazdo budowała parka remizów.
Podejzewam, że remizy nie wytrzymaja psychicznie najazdu długo-weekendowych tłumów i wkótce wyniosą się z gniazdem poza ścieżkę. Na początek zdjecie w sumie gniazdowe, ale zważywszy na miejsce jego wykonania - nie widzę powodów, aby go nie pokazywać:

Następnie udaliśmy się w okolice Goniądza, gdzie pod obiektyw napatoczyły się jakieś bociany. Oczywiscie światła nie było, ale jakieś zdjęcie zrobić było trzeba w końcu pojechałem fotografować ptaki...[sic!] :-)

W drodze powrotnej drogę przebiegł nam obiekt o nieco większym od ptaka znaczeniu kulinarnym, jednak w porównaniu do kartaczy, którymi uraczyła nas gospodyni znaczenie kulinarne kicka dość mocno się rozmyło...